Tokyo!

Ik ben net een paar dagen terug van een reis waar ik al naar uit keek voordat ik hem had gepland. Omdat ik een weekje vrij had van school heb ik samen met Ashley een reisje er naartoe geboekt.

Airbnb
In plaats van een hotel hebben we ervoor gekozen om gebruik te maken van Airbnb. Ashley en ik hadden een AirBnb gevonden voor maar 12 euro per nacht en die ook nog eens dichtbij het centrum lag. Ik had er eerst wel mijn twijfels over, want ik wist niet precies wat ik kon verwachten voor zo weinig geld, maar het was allemaal dik in orde!

De verhuurder was vaak aanwezig omdat hij thuis werkt. Alles was schoon en netjes en hij zorgde zelfs voor ontbijt. Daarnaast hadden we af en toe een gezellig praatje en kwam hij ons altijd groeten wanneer we 's avonds thuiskwamen. Hij was heel gastvrij en we voelden ons gelijk thuis.

Akihabara
Omdat Lin en Brian die week toevallig ook in Tokyo waren ben ik de eerste dag met hun op stap geweest in Akihabara, dé electronikawijk in Tokyo. Man wat een stad. Ik kan gewoon niet in woorden uitdrukken hoe geweldig ik het daar vond maar ik denk dat ik daar thuis hoor, haha. Ik heb me er helemaal uitgeleefd in de winkelcentra maar no regrets.

Harajuku

De tweede dag ben ik met Ashley naar Harajuku gegaan, de jongeren- en modestad van Tokyo. We hebben er veel winkeltjes bezocht op zoek naar kleding, maar ik geloof dat we beiden niks hadden gekocht. Dat geld wilden we liever opsparen voor Shibuya (de andere modestad).

Wel zijn we naar Kiddyland geweest. Dat is een department store met een aantal verdiepingen vol schattig spul. Eén verdieping was toegewijd aan Sanrio en San-X (Hello Kitty, Rilakkuma enz.), dus ja.. daar ga (kan?) ik niet weg zonder iets te kopen.




Odaiba
De dag erna ben ik zelf even op stap geweest. Normaal hou ik er totaal niet van om alleen de deur uit te gaan (mijn gevoel voor richting is echt om te huilen dus ik raak nogal snel verdwaald), maar dit zegt maar weer hoe erg ik me op mijn gemak voelde in Tokyo. Eigenlijk wel meer dan in Nederland...

De reden dat ik alleen ging, was omdat ik op internet had gelezen dat er een expositie werd gehouden met officiële artwork van mijn favo anime: Attack on Titan (onder andere). Hoe dan ook wilde ik dat niet missen! Het was echt super gaaf om te zien, dus ik ook weer blij.

Shibuya
Dit is de andere modestad waar tevens het bekende standbeeld van Hachiko staat. Ashley en ik zijn hier een winkelcentrum gegaan met dit keer als doel echt kleding te kopen. Het waren allemaal (Japanse) merkkleding dus goedkoop was het niet, maar ik heb wel wat leuke kleren gescoord!

Ikebukuro
Een van de laatste dagen ben ik met Ashley, Lin en Brian naar Ikebukuro gegaan. Daar zou de grootste Pokémon winkel van Japan zijn, dus daar zijn we ook even in geweest.

Waar ik nog liever heen wilde is een specifiek winkeltje dat Lin eerder toevallig had gevonden. Deze specialiceert zich in spullen van zogenoemde 'voice actors'. In Nederland kennen we dit niet echt, maar dat zijn mensen die de stemmen van anime/game karakters inspreken als beroep, en geloof me, de populariteit van zulke artiesten is enorm en ze worden praktisch als idolen gezien.

Omdat ik zoveel anime kijk (verrassing) heb ik inmiddels ook mijn favoriete voice actors (of eigenlijk 'stemmen') en ben ik de afgelopen 3 jaar langzamerhand wel fan van ze geworden, dus dát ene winkeltje bezoeken was mijn doel in Ikebukuro. 

Die winkel had zelfs aparte afdelingen voor mijn twee favo artiesten dus ik heb me weer uit kunnen leven. Zo erg dat ik eigenlijk niet op mijn geld lette en er pas aan de kassa achter kwam dat ik tot op de paar centen na genoeg in mijn portemonnee had... oeps.

Mocht je benieuwd zijn wie het zijn kun je googlen naar Ono Daisuke (#1) en Kamiya Hiroshi (#2). Ze zijn knap, dus het kan ook geen kwaad ;)


Themacafés 
De term spreekt al voor zichzelf, maar ik denk dat het bezoeken van themacafés mijn nieuwe hobby is geworden, haha.

Dit keer zijn we met z'n allen naar het Shirokuma Cafe (een hele schattige anime over allerlei dieren) en het Capcom Cafe (gamebedrijf). Nog meer dingen om blij van te worden!

Shirokuma Cafe

 

Capcom Cafe

 

Tokyo is tot nu toe wel het leukste van Japan dat ik tot nu toe heb meegemaakt. Helaas waren we er maar voor 5 dagen (veel te kort!), dus ik hoop er nog een keer naar terug te kunnen gaan!

Tripje naar Nara!

Een paar weken terug heb ik met Verna, Miranda en Juliana (twee meiden uit Amerika) een vijf-dagen-tripje gemaakt naar Nara. Ik was al een tijdje van plan erover te schrijven, alleen kwam ik er steeds maar niet aan toe! Ik heb het toch wat drukker dan ik dacht met school en andere dingen. Ik bedoel, mijn laatste blog post is alweer van een maand geleden, oeps! In ieder geval, Nara dus!

6~10 februari
Vanaf Nagoya station was het naar Nara ongeveer 2,5 uur reizen met de bus. Eenmaal in Nara aangekomen wilden we eerst onze koffers dumpen in ons hotel, dus dat deden we. Naar onze verbazing was het hotel lang niet zo slecht voor een met twee sterren (en voor de prijs)! We hadden ieder ons eigen (ruime) kamer en ontbijt zat er ook bij, dus dat zat allemaal wel goed.

Ontbijt van het hotel

Omdat het al in de middag was besloten we om ons een beetje te oriënteren en gewoon een beetje rond te lopen. We hadden wat gegeten en 's avonds gingen we met z'n vieren naar de karaoke, wat praktisch om de hoek was bij ons hotel!  Nou kan ik echt voor geen meter zingen (nee echt niet) en om een of andere reden alle mensen om mij heen wel, maar ik heb gemerkt dat dat helemaal niks uitmaakt zolang het maar leuk en gezellig is. Wat minder leuk was: de uiteindelijke rekening. We hadden namelijk gekozen voor 'All you can drink' en daarbij ook nog eens onze sessie (van 2 uur) verlengd. Dat was een les geweest voor de volgende keren, oeps!

Nara Park
De volgende dag gingen we Nara park in, dat bekend staat om de Todaiji tempel, waarin weer het grootste bronzen Buddhabeeld van Japan zich bevindt. Ook staat Nara bekend om, jazeker, de herten.

Schattig zou je denken, en dat waren ze ook wel. Behalve als je speciale hertenbiscuits had gekocht, dan komen ze allemaal naar je toe en proberen ze dat van je af te pakken. Ze deinzen er niet van terug om jou (of je jas of je tas) te bijten of zelfs kopstoten te geven. En jawel, dat laatste overkwam mij  Op het moment dat ik dacht een leuke selfie met een schattig hertje te maken met mijn telefoon, haha! De baby hertjes waren wel echt heel cute trouwens

Het Park is echt ontzettend groot, en je hebt zelf meerdere dagen nodig als je echt alles wilt bezichtigen.

Todaiji tempel
Deze tempel is tot nu toe wel het mooiste dat ik heb gezien in Japan. Het was immens groot en mooi, dat zou je echt met eigen ogen moeten zien. De foto's doen dat lang geen recht. Bij het tempel hadden Verna en ik het er maar op gewaagd en 'omikuji' gekocht, dat is een soort geluksstrookje dat voorspelt of- en wat voor geluk je krijgt. Gelukkig (haha) kreeg ik "Good luck", dus hopelijk zal het me wat brengen dit jaar!  Als je er eentje trekt die ongeluk voorspelt is het een traditie/gewoonte om dat aan een boom of hek vast te binden om van je ongeluk af te komen.

De resterende dagen
De rest van de dagen hebben we een beetje rustig aan gedaan. Wat rondgelopen, een tempel ergens anders bezocht, een dagje wezen winkelen en souvenir shoppen en we zijn zelfs naar een game center gegaan (yes!!). Oh ja, en nog een keer karaoke ter afsluiting. Daarnaast hebben we elke dag heerlijk gegeten Wat ik heel leuk vond, is dat wanneer we uitcheckten uit het hotel, de schoonmaakploeg zich verzamelde in de lobby, netjes op een rij ging staan en de gasten bedankten voor hun komst voordat ze aan hun werk begonnen. Nou heb ik zelf ook schoonmaakwerk gedaan in een hotel, maar dat zie ik niet gebeuren in Nederland! Heel bijzonder was dat.
 

Next stop: Tokyo
Mijn volgende reis wordt volgende maand naar Tokyo samen met Ashley en ik heb er zooooveel zin in!! In maart komen ook twee van m'n beste vrienden, Lin en Brian, naar Japan, dus we hebben al een dag uitgekozen waarop we samen wat leuks gaan doen in Tokyo! Kan niet wachten!

School en daily life

Twee weken geleden begon de oriëntatie op de universiteit. Tijdens deze week moesten we een plaatsingstoets maken (om te bepalen in welk niveau je komt te zitten), kregen we een rondleiding, hebben we een Japanse bankrekening geopend, wifi en Japanse simkaart aangeschaft enzovoorts. Eigenlijk gewoon de basis dingen en zaken die geregeld moesten worden.

De plaatsingstoets
Ik was eigenlijk best teleurgsteld met het resultaat van mijn plaatsingstoets.
De niveaus op Nanzan University lopen op van N300 t/m N700, waarvan N300 dus het laagste niveau is en N700 het hoogste. Al voordat ik naar Japan ging doelde ik er op om in niveau N600 te komen (en daar ging ik eigenlijk ook wel van uit), maar uit mijn toets bleek dat ik naar N500 moest gaan  Ik was daar echt niet blij mee, sowieso omdat het voor mijzelf als teleurstelling voelde, maar ook omdat ik op dat niveau bepaalde vakken niet kon volgen die ik juist graag wilde volgen  Maar! Er bleek nog een kans te zijn om naar een hoger niveau te gaan! De week erop zou je namelijk een toets van je eigen niveau krijgen, en de studenten die naar een ander niveau wilde konden daarnaast nog een extra toets maken. Er waren ook mensen die juist naar een lager niveau wilden.

Ashley kende een jongen die vorig semester ook in N500 was geplaatst en die speciaal een boek had gekocht om uit te leren voor de toets voor N600. Dat heb ik dus mooi even kunnen lenen van hem!

Het nadeel was wel dat die toets driekwart van het boek zou omvatten, dus ik heb letterlijk het hele weekend daarvoor zitten studeren en een half schrift volgeschreven zonder echt pauzes tussendoor te nemen (naast eten en slapen dan)  Ik moest en zou naar N600 gaan, want N500 is voor mij toch wat te makkelijk en stof die ik allemaal al heb gehad in Nederland. Nu ik toch in Japan ben wil ik wel graag wat uitdaging hebben zodat ik ook wat leer, in plaats van dat ik alleen maar herhaling krijg. N600 gaat zeg maar verder waar ik in Nederland was gebleven.

Ik heb wel een les gevolgd van N500, en ik moet zeggen dat ik het niet meer gewend ben dat een Japanse docent zo rustig en (voor mij) langzaam praat, haha! Ook de vocabulairelijst en grammatica kende ik allemaal al, dus ik dacht al bij mezelf "ik hoor echt niet in dit niveau te zitten..."

De maandag na dat studie-weekend waren dan de toetsen. Ik moest vier(!!) toetsen maken  Twee voor N500 en twee voor N600. Wat ik niet wist, is dat ik ook een korte essay moest schrijven.. voor beide niveaus! En in het Japans dus. Daar had ik me dus helemaal niet op voorbereid en schoot wel een klein beetje in paniek, oeps  Het was erg zwaar en het voelde alsof m'n hoofd zou ontploffen haha. Die vier toetsen kwamen namelijk vlak achter elkaar met amper pauzes tussendoor, dus ik verging ook nog eens van de honger terwijl ik me nonstop moest concentreren. Maar goed, alles om m'n doel te bereiken he!

Diezelfde dag zou alles nagekeken worden, dus moest ik rond de middag even langs het docentenkantoortje gaan om erover te praten. Ik was de hele dag best in spanning, maar wat bleek: ik mocht toch wel naar N600!!! Echt, ik kon mijn geluk niet op. Was het al die moeite en het vele studeren niet voor niks geweest, yes!!


School routine
Omdat ik nu in het juiste niveau zit, volg ik nu dus ook fijn de vakken die ik wilde doen! De vakken die ik doe zijn:

• Japanese for Communication
• Japanese for Reading and Writing
• Japanese in Tourism
• Calligraphy
• Japanese Culture and Tea Ceremony

Omdat ik spontaan naar een ander niveau moest had ik wel wat huiswerk te doen om bij te lopen. Was even bikkelen, maar dat heb ik ook allemaal mooi afgekregen!

Huiswerk voor N600

In dit niveau zit de focus (tot nu toe) erg op leesvaardigheid. Maar later staan ook presentaties en zelfs debatten op de planning (help).

Eén van de leesteksten

Eerste kalligrafieles

Verder heb ik best een vaste routine nu. Elke dag begin ik om 9:20, en aangezien school 3 minuten van mijn dorm vandaan is, is dat een hele fijne tijd! Maandag is de enige dag wanneer ik wat later uit ben, namelijk om 16:45. Verder ben ik elke dag om 12:35 al klaar. Op vrijdag zelfs om 10:50! Dus nee, over het rooster heb ik niks te klagen

 
Kantinevoedsel!
Hoewel ik 's ochtends altijd goed ontbijt, heb ik tot aan de eerste pauze altijd zo'n erge honger. Soms moet je van gebouw naar gebouw lopen voor je lessen en heb je niet echt tijd om tussendoor wat te eten, dus het is altijd erg uitkijken naar de pauze. Vooral als je weet wat voor heerlijks ze allemaal verkopen voor bijna geen geld... Je voelt jezelf gewoon weer tot leven komen. Aanschouw de volgende gerechten voor zo'n 3~4 euro!  Is toch niet normaal dit

 

Buiten schooltijd
Na school ga ik meestal direct naar huis om mijn huiswerk te maken. Het is niet per se heel moeilijk, maar het kost mij wel wat tijd om het af te krijgen. Ik heb ook bijna elke dag een toets of iets voor een cijfer, dus veel vrije tijd heb ik niet echt.

Voor het avondeten maak ik meestal wat simpels. Ze hebben van die handige zakjes (soort kruiden?) die je alleen maar met wat vlees of groenten in een pan hoeft te mengen en dat eet ik dan met rijst. Rijst eet ik sowieso wel elke dag, maar dat is niet anders dan in Nederland, haha! Wel begin ik steeds meer te wennen aan het eten van rijst met eetstokjes! Jeej!

Soms ga ik met Verna of Ashley even de stad in, boodschappen doen of buiten eten. Mijn kamergenootjes zijn ook super aardig en soms zitten we in de woonkamer te kletsen of gaan we samen koken. Nu dat niveauprobleem uit de weg is, ik wat mensen heb ontmoet, en ik wat routine heb kunnen creëren vermaak ik me eigenlijk prima in Japan! Tot nu toe gelukkig nog geen last van heimwee gehad!

Kamergenootjes!
(Van links komen ze uit Japan, Engeland en Thailand!)

~*~*~*~

Ik heb in de tussentijd ook een hoop leuke dingen gedaan, maar daar zal ik binnenkort een aparte blogpost voor maken!