School en daily life

Twee weken geleden begon de oriëntatie op de universiteit. Tijdens deze week moesten we een plaatsingstoets maken (om te bepalen in welk niveau je komt te zitten), kregen we een rondleiding, hebben we een Japanse bankrekening geopend, wifi en Japanse simkaart aangeschaft enzovoorts. Eigenlijk gewoon de basis dingen en zaken die geregeld moesten worden.

De plaatsingstoets
Ik was eigenlijk best teleurgsteld met het resultaat van mijn plaatsingstoets.
De niveaus op Nanzan University lopen op van N300 t/m N700, waarvan N300 dus het laagste niveau is en N700 het hoogste. Al voordat ik naar Japan ging doelde ik er op om in niveau N600 te komen (en daar ging ik eigenlijk ook wel van uit), maar uit mijn toets bleek dat ik naar N500 moest gaan  Ik was daar echt niet blij mee, sowieso omdat het voor mijzelf als teleurstelling voelde, maar ook omdat ik op dat niveau bepaalde vakken niet kon volgen die ik juist graag wilde volgen  Maar! Er bleek nog een kans te zijn om naar een hoger niveau te gaan! De week erop zou je namelijk een toets van je eigen niveau krijgen, en de studenten die naar een ander niveau wilde konden daarnaast nog een extra toets maken. Er waren ook mensen die juist naar een lager niveau wilden.

Ashley kende een jongen die vorig semester ook in N500 was geplaatst en die speciaal een boek had gekocht om uit te leren voor de toets voor N600. Dat heb ik dus mooi even kunnen lenen van hem!

Het nadeel was wel dat die toets driekwart van het boek zou omvatten, dus ik heb letterlijk het hele weekend daarvoor zitten studeren en een half schrift volgeschreven zonder echt pauzes tussendoor te nemen (naast eten en slapen dan)  Ik moest en zou naar N600 gaan, want N500 is voor mij toch wat te makkelijk en stof die ik allemaal al heb gehad in Nederland. Nu ik toch in Japan ben wil ik wel graag wat uitdaging hebben zodat ik ook wat leer, in plaats van dat ik alleen maar herhaling krijg. N600 gaat zeg maar verder waar ik in Nederland was gebleven.

Ik heb wel een les gevolgd van N500, en ik moet zeggen dat ik het niet meer gewend ben dat een Japanse docent zo rustig en (voor mij) langzaam praat, haha! Ook de vocabulairelijst en grammatica kende ik allemaal al, dus ik dacht al bij mezelf "ik hoor echt niet in dit niveau te zitten..."

De maandag na dat studie-weekend waren dan de toetsen. Ik moest vier(!!) toetsen maken  Twee voor N500 en twee voor N600. Wat ik niet wist, is dat ik ook een korte essay moest schrijven.. voor beide niveaus! En in het Japans dus. Daar had ik me dus helemaal niet op voorbereid en schoot wel een klein beetje in paniek, oeps  Het was erg zwaar en het voelde alsof m'n hoofd zou ontploffen haha. Die vier toetsen kwamen namelijk vlak achter elkaar met amper pauzes tussendoor, dus ik verging ook nog eens van de honger terwijl ik me nonstop moest concentreren. Maar goed, alles om m'n doel te bereiken he!

Diezelfde dag zou alles nagekeken worden, dus moest ik rond de middag even langs het docentenkantoortje gaan om erover te praten. Ik was de hele dag best in spanning, maar wat bleek: ik mocht toch wel naar N600!!! Echt, ik kon mijn geluk niet op. Was het al die moeite en het vele studeren niet voor niks geweest, yes!!


School routine
Omdat ik nu in het juiste niveau zit, volg ik nu dus ook fijn de vakken die ik wilde doen! De vakken die ik doe zijn:

• Japanese for Communication
• Japanese for Reading and Writing
• Japanese in Tourism
• Calligraphy
• Japanese Culture and Tea Ceremony

Omdat ik spontaan naar een ander niveau moest had ik wel wat huiswerk te doen om bij te lopen. Was even bikkelen, maar dat heb ik ook allemaal mooi afgekregen!

Huiswerk voor N600

In dit niveau zit de focus (tot nu toe) erg op leesvaardigheid. Maar later staan ook presentaties en zelfs debatten op de planning (help).

Eén van de leesteksten

Eerste kalligrafieles

Verder heb ik best een vaste routine nu. Elke dag begin ik om 9:20, en aangezien school 3 minuten van mijn dorm vandaan is, is dat een hele fijne tijd! Maandag is de enige dag wanneer ik wat later uit ben, namelijk om 16:45. Verder ben ik elke dag om 12:35 al klaar. Op vrijdag zelfs om 10:50! Dus nee, over het rooster heb ik niks te klagen

 
Kantinevoedsel!
Hoewel ik 's ochtends altijd goed ontbijt, heb ik tot aan de eerste pauze altijd zo'n erge honger. Soms moet je van gebouw naar gebouw lopen voor je lessen en heb je niet echt tijd om tussendoor wat te eten, dus het is altijd erg uitkijken naar de pauze. Vooral als je weet wat voor heerlijks ze allemaal verkopen voor bijna geen geld... Je voelt jezelf gewoon weer tot leven komen. Aanschouw de volgende gerechten voor zo'n 3~4 euro!  Is toch niet normaal dit

 

Buiten schooltijd
Na school ga ik meestal direct naar huis om mijn huiswerk te maken. Het is niet per se heel moeilijk, maar het kost mij wel wat tijd om het af te krijgen. Ik heb ook bijna elke dag een toets of iets voor een cijfer, dus veel vrije tijd heb ik niet echt.

Voor het avondeten maak ik meestal wat simpels. Ze hebben van die handige zakjes (soort kruiden?) die je alleen maar met wat vlees of groenten in een pan hoeft te mengen en dat eet ik dan met rijst. Rijst eet ik sowieso wel elke dag, maar dat is niet anders dan in Nederland, haha! Wel begin ik steeds meer te wennen aan het eten van rijst met eetstokjes! Jeej!

Soms ga ik met Verna of Ashley even de stad in, boodschappen doen of buiten eten. Mijn kamergenootjes zijn ook super aardig en soms zitten we in de woonkamer te kletsen of gaan we samen koken. Nu dat niveauprobleem uit de weg is, ik wat mensen heb ontmoet, en ik wat routine heb kunnen creëren vermaak ik me eigenlijk prima in Japan! Tot nu toe gelukkig nog geen last van heimwee gehad!

Kamergenootjes!
(Van links komen ze uit Japan, Engeland en Thailand!)

~*~*~*~

Ik heb in de tussentijd ook een hoop leuke dingen gedaan, maar daar zal ik binnenkort een aparte blogpost voor maken!

Winkelen in Osu

10/01 (Zon)
Van de week ben ik met Verna en Ashley naar Osu gegaan om te winkelen. Het was een wat langere metrorit dan die we normaal naar Sakae (dichstbijzijnde centrum) nemen, maar het was niet heel ver. Osu heeft een hele grote markt met veel winkels en stalletjes en waar je allerlei Japanse lekkernijen kunt eten. Het is eigenlijk een soort zwarte markt die we in Nederland kennen, maar dan netter en groter. De sfeer was er zo leuk!

We hebben er gewoon lekker rondgelopen, winkeltjes bezocht en wat spulletjes gekocht. Daarnaast hebben we natuurlijk wat eten, of eigenlijk meer snacks uitgeprobeerd. Er was een stalletje met takoyaki (gefrituurde inktvisballetjes in deeg). Ik ben altijd benieuwd geweest hoe de échte Japanse zouden proeven en ze waren natuurlijk heerlijk! Daarnaast hebben we crepes gegeten (mijn eerste ooit!), karaage (gefrituurde kipstukjes), taiyaki (soort wafel in de vorm van een vis met vulling. Bijv. rode bonenpasta, pudding of zelfs kaas) en Verna had nog dango (kleefrijst balletjes) gekocht waar we ook wat van hadden geproefd. Ik krijg echt geen genoeg van het eten hier. Alles is zo lekker!!

 

 

Tot mijn grote verassing was er ook een game hall waar ik me helemaal kon uitleven  Er waren zo veel grijpmachines en games om leuke dingen mee te winnen. Ik heb er wel een aantal geprobeerd omdat er prijzen waren van een paar van mijn favoriete anime, maar het is me helaas niet gelukt iets te pakken te krijgen  

Er was ook purikura, dat zijn van die fotohokjes die bedoeld zijn om je er schattiger te laten uitzien. Nou verschillen de meningen hierover, want je ogen worden enorm uitvergroot, je benen dun en je huid glad gemaakt, enzovoorts. Nadat de foto's zijn gemaakt kan je ze in een ander hokje helemaal versieren met tekst en allerlei schattige symbooltjes en frutsels. Ik vind het zelf wel leuk en wilde dat altijd al een keer proberen. Het ding is alleen dat het best verslavend is, ik wil er nu nog meer maken, haha!  

Het beste was nog dat ik eindelijk DanceDanceRevolution (DDR) heb gevonden! Je weet wel, dat spel waarbij je op de pijlen moet stappen op de muziek! Dit moest ik natuurlijk even doen. Helaas was ik een beetje out of shape omdat het jaren geleden is sinds ik dit voor het laatst deed. Ik moet toch maar eens terugkomen naar deze plek

Verder staat er in Osu ook een grote tempel. Helaas was het alweer donker tegen de tijd dat we daar aankwamen (als je shopt en spelletjes speelt gaat de dag toch wel snel voorbij..), dus ik kon er helaas geen goede foto's nemen. Dat komt volgende keer wel! Wel heb ik foto's van iets anders, wat ook heel leuk en mooi was om te zien!

 

Osu is een geweldig leuke plek en we hebben nog lang niet alles gezien. Ik ga zeker hier weer een keer naartoe!

De eerste paar dagen

Hoi allemaal! Hierbij dan eindelijk de blog die ik beloofd heb Hier zal ik af en toe wat plaatsen om degenen die geïnteresseerd zijn op de hoogte te houden van mijn studiestage en reis in Japan. Deze eerste post zal vrij lang worden, dus bereid je voor. Let's go!

~*~*~*~

De reis naar Japan was gelukkig soepel verlopen en viel het allemaal reuze mee. Voor ik het wist kwamen we al in Helsinki aan (ik heb bijna de hele reis geslapen ). Ook de vlucht naar Nagoya verliep allemaal goed. Gelukkig weinig last gehad van turbelentie!!

07/01 (Do) 
Nagoya en de dorm
Eenmaal in Nagoya aangekomen werden Verna en ik met de taxi opgehaald door een van de Japanse bewoonsters van de dorm waar ik zou komen te wonen. Wat wel heel leuk was, is dat toen we eenmaal bij de dorm aankwamen, voor ons een auto stond waar Ashley in zat! Ook zij verhuisde die dag naar deze dorm vanuit een andere dorm en toevallig kwamen we precies om dezelfde tijd aan. Hoezo toevallig? Ashley is trouwens een vriendin en klasgenoot van me, maar zij is al sinds september in Nagoya en volgt er een heel jaar stage ipv. een half jaar zoals wij.

We kregen wat uitleg over de huisregels van de dorm en werden begeleid naar onze kamers. Verna en ik zitten allebei op de vierde(!) verdieping, alleen zij in een ander blok dan ik. En ja, de vierde verdieping inderdaad. De grap is dat er geen lift is. Kan ik in ieder geval al het eten dat ik hier naar binnen werk nog een beeeetje verbranden, dus misschien kom ik maar 8 kilo aan ipv 10, haha. Het is trouwens een all-girls dorm, en de 'appartementjes' bestaan uit vier aparte kamers (voor drie buitenlanders en één Japanner), een gezamenlijke keuken, badkamer en twee toiletten. Ik heb alleen nog het Japanse meisje ontmoet, en een van de twee buitenlandse studenten. Zij komt uit Engeland en de andere komt uit Thailand maar die heb ik nog niet gezien omdat ze nu op reis schijnt te zijn.

Straat vlakbij de dorm

100-yen shop!
Later die middag gingen Verna, Ashley en ik het dichstbijzijnde centrum (Sakae) in om wat boodschappen en de nodige spulletjes te halen voor in onze kamers. Dat was dan ook de eerste keer dat ik de Japanse metro heb gebruikt. Gelukkig hadden we Ashley die ons een beetje kon rondleiden en de leuke winkeltjes kon aanwijzen  Mijn favoriet tot nu toe is de Daiso. Dat is een 100-yen winkel waar letterlijk alles maar 100 yen kost, wat omgerekend kan worden naar ongeveer 70~80 eurocent! Het is eigenlijk een soort Action of Zeeman, alleen dan nog goedkoper, veel groter, en met een veel meer (en leukere) spullen.

Winkels in Sakae, 's middags en 's avonds

Specialiteit uit Nagoya: Kishimen
Diezelfde avond gingen we ergens uiteten omdat we te moe waren om zelf te koken en nog niet echt weten wat we aanmoeten met de Japanse keuken Wat ik zo leuk vind hier is dat veel Japanse restaurants/eettentjes wat gerechten gedisplayed hebben staan in de etalage. Alles ziet er zo lekker uit en je krijgt spontaan trek! Zo weet je ook precies wat je krijgt, aangezien ik nog lang niet alles kan lezen wat op het menu staat geschreven. Ik dacht, "Nou, eerste dag in Nagoya, laat ik een specialiteit van hier nemen!". Er zijn namelijk wat gerechten die je alleen in Nagoya kunt krijgen maar bekend staan in heel Japan. Het gerecht dat ik nam heet 'kishimen', dat is een soort dikke maar platte noedel en het was echt zo heerlijk, ik werd er spontaan gelukkig van

08/01 (Vr)
Gemeentehuis
De volgende dag gingen we met z'n drieën naar het gemeentehuis om ons in te laten schrijven. We wisten niet zo goed waar het was en we dachten dat er geen metrostation in de buurt zou zijn, dus hebben we een 30-45 minuten er naartoe gelopen met GPS aan. Ik was nog echt uitgeput van de vorige dag en de heuvels en bergen in Japan maken het lopen er niet bepaald makkelijker op We hadden het gelukkig gevonden en alles kunnen regelen. Het was een beetje lastig omdat je allemaal vragen gesteld krijgt, ze onwijs snel praten en je allemaal Japanse gemeenteachtige-termen naar je hoofd krijgt gegooid die je nog nooit hebt gehoord. Gelukkig zijn de mensen hier heel aardig en behulpzaam.

All you can eat gebak!
Na het gemeentehuis wilde ik graag naar een specifiek taartzaakje (Sweets Paradise), niet alleen voor het gebak, maar omdat er daar voor een bepaalde periode een event van mijn favoriete anime serie (tekenfilm) zou zijn. De hele zaak staat dan geheel in dat thema en ook het menu heeft dan specifieke gerechten die daarmee te maken hebben. Hier wat voorbeelden: menu en winkel.

Ik wilde dus gaan voor dat wat op die afbeeldingen te zien is: Attack on Titan (of Shingeki no Kyojin in het Japans. Ik denk dat ik hier vaker over zal schrijven, dus onthoud deze titel maar ;), maar helaas bleek dat al voorbij te zijn en stond de zaak nu in het thema van een bepaalde boyband die ik niet kende Ik vond het wel jammer, maar heb me er alsnog goed vermaakt. Dat kan haast ook niet anders als je anderhalf uur lang al het gebak kan eten dat je wilt, yum!  

My Melody & Pokémon Center
Na ons volgepropt te hebben met gebak ging Verna terug naar de dorm, en ging ik met Ashley nog even winkelen. Een restaurantje naast waar wij zaten had een event met My Melody (een van de karakters van Sanrio, net als Hello Kitty). Ze verkochten daar onwijs schattige spulletjes en heb daar uiteraard ook wat gekocht. We willen daar een andere keer nog eten. Er stond ook een machine waarmee je stickers kan maken met je naam erop, dus die hebben we ook maar even uitgeprobeerd. Ze zijn er heel leuk uitgekomen en deze gebruik ik nu in de dorm om aan te geven welke spullen van mij zijn. Leuk en handig!  

 

Links: Dian, rechts: Ashley

Vlakbij het winkelcentrum waar wij waren bleek er een grote Pokémon winkel te zijn die Pokémon Center heet. Natuuuurlijk moest ik daar heen! Ik werd helemaal overweldigd door alle leuke spullen daar en ik moest me zo erg inhouden niet de hele winkel leeg te kopen! Mijn portemonnee was niet zo blij, maar ach! Ik ga een andere keer wel terug voor ronde twee.. en drie. Hahaha.

Dit is nog niet eens een kwart van wat er was!

09/01 (Zat)
Koopjes!
De derde dag was eigenlijk niet heel anders. We zijn het centrum in geweest samen met de kamergenootjes van Verna omdat ze de weg nog niet wisten. Op een gegeven moment hadden we ons opgesplitst en gingen Ashley en ik kijken bij een tweedehands winkel genaamd Book-Off, die echt groot is trouwens. Je hebt er van alles: boeken, elektronica, games, kleding, enz. Hier heb ik ook mijn eerste kledingstukken gekocht. En omdat alles tweedehands is, zijn de spullen natuurlijk goedkoper. Daarnaast kreeg ik ook nog eens 50% korting omdat ik drie stuks kleding kocht! Uiteindelijk was ik maar 900 yen (ongeveer 7 euro!!) kwijt voor drie hele leuke shirtjes! Dat is mij nog nooit gelukt in Nederland hoor, haha! Ik zit te denken om in zo'n winkel ook een Japanse Nintendo 3DS te halen...

Eerste poging tot koken
Diezelfde avond hadden we afgesproken om samen onigiri proberen te maken. Dat zijn van die rijstballen waar iets van vulling in zit (vis of vlees) en een stripje zeewier om de boel bij elkaar te houden. Dit deden we op Ashley haar kamer en omdat haar huisgenootjes er ook waren deden zij gezellig mee. Helaas was het allemaal niet zo goed gelukt zoals we wilden, maar oefening baart kunst, toch? We hadden nog rijst en miso soep over (miso is gefermenteerde sojabonenpasta en iets typisch uit de Japanse keuken. Heel lekker!). Als bijgerechtje had ik snel wat chinese kool gewokt en Ashley had mochi (kleefrijst cakejes) gebakken met zeewier, dus we hadden onze buik wel vol gegeten en het was een gezellige avond

 

~*~*~*~

Tot zo ver mijn eerste paar dagen in Japan Ik heb eigenlijk nog meer te vertellen, maar dat doe ik wel even in een nieuwe post omdat dit anders veel te lang wordt ;)